|
|||
|
به گزارش روابط عمومی معاونت شهرسازی و معماری شهرداری مشهد ، محمدهادی جاوید با بیان اینکه تراکم ساختمانی با الگوی مسکن انتخاب شده و به دنبال آن با مساحت زمین، عرض خیابان، اندازه طول و عرض زمین، پلاکهای همجوار و ... مرتبط می باشد ، افزود: ایجاد حداکثر امکان ساخت و ساز و بهرهبرداری از قطعات مسکونی در شهر، حق طبیعی شهروندان است، اما این حق نمیتواند متعرض حقوق همسایگان و همجوارها باشد. وی اظهارداشت:در طرح جامع سعی شده است با نگاهی دقیقتر و با توجه به اتفاقات و تحولات مسکن طی سالهای اخیر، کیفیت سکونت در ارتباط با امکان تامین خدمات و رعایت حقوق همسایگان، رعایت گردد. وی در ادامه در خصوص طرح جامع اول که در سال 1345 تهیه شده، افزود: در آن سال وضعیت توسعه کالبدی شهر به پیچیدگی سایر کلانشهرهای کشور نبود و وجود اراضی وسیع بدون توسعههای کالبدی فرصت مناسبی را برای تحققپذیری طرح به وجود میآورد.
وی ادامه داد: مقایسه توسعههای کالبدی افق طرح 70با پیشبینیهای طرح جامع خازنی نشان میدهد كه هرچند توسعه اصلی شهر در اراضی غرب و جنوب غربی مشهد در حول محور وکیلآباد و همچنین اراضی شمال غربی شهر (قاسمآباد) مطابق پیشبینیهای طرح با الگوی غالب آپارتمانی تا حدی هدایت و کنترل شده است، اما در مورد محدودیت توسعه شهر در اراضی شمالی و حفظ اراضی کشاورزی این بخش از شهر تا مسیر کشفرود، این امربسيار فراتر از پیشبینیهای طرح و برخلاف آن پیش رفته است. محمدهادی جاوید با بیان اینکه در طی سالهای 45 تا 70 سهم زيادي از جمعیت مهاجر به شهر مشهد در سکونتگاههای پیوسته به شهر و در حد فاصل مرز محدوده طرح و مسیل کشفرود مستقر شدند، خاطرنشان کرد: بسیاری از اراضی کشاورزی که طرح جامع، حفظ آن را پیشنهاد داده بود و برای بهرهبرداری بهینه پیشنهاد توسعه کشاورزی با تکنولوژی مناسبتر را پیشبینی کرده بود، به صورت بافتهای کالبدی به محدوده شهر پیوستند. معاون معماری و شهرسازی شهرداری مشهد اظهار داشت: درطرح جامع خازنی حدود 658 هكتار از سطح شهر به كاربري خالص مسكوني اختصاص داده شده است و بر اساس فاصله اراضی مسکونی از مراکز شهری و موقعیت اراضی مسکونی نسبت به تاسیسات شهری، شبکه ارتباطات و وسايل نقلیه عمومی، فضاهای باز شهری و موقعیت اراضی مسکونی از نظر اقتصادی، براي آنها سه نوع تراكم جمعيتی کم، متوسط و زیاد پيشنهاد شده است. وی با اشاره بر اینکه تراكم كم 5/31درصد از كل اراضي مسكوني را به خود اختصاص ميدهد و جمعيتي در حدود 150 نفر در هر هكتار آن سكونت خواهند داشت، افزود: در تراكم متوسط نیز اراضي مربوط به اين تراكم 6/46درصد از سطح كل زمينهاي مسكوني را اشغال ميكند و جمعيت ساكن آن بين 150 تا 300 نفر در هكتار برآورد شده و براي تراكم زياد که حدود 22درصد از سطح كل اراضي مسكوني را شامل ميشود، جمعيت ساكن 300 تا 450 نفر در هكتار پيشبيني شده است. معاون معماری و شهرسازی شهرداری مشهد ادامه داد: در این طرح، اصول پراکنش تراکمها در نواحی مختلف شهر به صورت توزیع هرمی است؛ به طوریکه در حاشیه و لبهها، تراکم کم و در مراکز تراکم زیاد در نظر گرفته شده است. به گفته وی، تنها در محور اصلی فعال شهر که به حرم متصل میشود)پایین خیابان، بالا خیابان تا میدان فردوسی وکال چهل بازه)، مرکز جدید شهر در امتداد میدان فردوسی - بولوار خیام و خیابان امام رضا، تراکم زیاد در حاشیه محور در نظر گرفته شده است. معاون معماري وشهرسازي شهردار ی مشهد در ادامه گفت: طرح جامع دوم شهر مشهد به منظور کنترل عوارض تحولات بر روی توسعه شهر مشهد، قبل از پایان دوره طرح جامع اول(خازنی) در اسفند ماه 1365 به عنوان« طرح توسعه و عمران حوزه نفوذ و شهر مشهد» به مهندسان مشاور محول گردید. جاويد افزود:این طرح برای یک دوره 25 ساله (1370– 1395) تهیه و در اسفندماه 1371 پس ازطی مراحل تصویب در شورای شهرسازی استان، درسال 1372 به تصویب شورای عالی شهرسازی و معماری ایران رسیده است. وی با تاکید بر اینکه سیاست تراکمی طرح جامع، حفظ تعادل بین میزان جمعیت و ظرفیتهای شهر است،تصریح کرد: پیش فرض اساسی این است که تراکمهای ساختمانی مسکونی بايد در بخشهای مختلف شهر متناسب با وضعیت اقتصادی ساکنان، متفاوت باشد. معاون معماري وشهرسازي شهردار ی مشهد افزود: از این رو در برآوردهای طرح، سرانه زیربنای مسکونی در گروههای کم، متوسط و پر درآمد به ترتیب 12، 24 و 40 مترمربع مطرح شده و متوسط تراکم ساختمانی برای گروههای کم درآمد 100درصد (ساختمانهای 2 طبقه به طور متوسط) و برای گروههای متوسط و مرفه 135درصد (ساختمانهای 3 طبقه به طور متوسط) در نظر گرفته است. به گفته وی، در طول دوره طرح، متوسط تراکم ساختمانی مسکونی از 79درصد مساحت زمین (1367)، به حدود 126درصد و متوسط تعداد طبقات ساختمانهای مسکونی از 2/1 طبقه (1367) به 5/2طبقه رسیده است. جاويد ادامه داد: با گذشت دو سوم از دوره طرح جامع دوم، توسعههای مسکونی با الگوی غالب آپارتمان سازی در غرب شهر در جهت پیشبینی شده شکل گرفته است و رشد جمعیت در پهنه شمال غربی و جنوب غربی نسبت به جمعیت سال تهیه طرح، از میزان بالایی برخوردار است. وي گفت: هرچند که در حال حاضر پهنه شمال غربی، تراکم ناخالص 41 نفر در هکتار را داراست و با پیشبینی طرح مبنی بر متوسط تراکم 150 نفر در هکتار برای غرب فاصله چشمگیری دارد، اما سمت گیری حرکت جمعیت به حوزههای غربی و افزایش جمعیت در این حوزهها، همسو با اهداف طرح جامع بوده است
|
|||
|
|||
 تاریخ درج خبر : 1390/10/19  تعداد بازدید : [48]  آدرس مستقیم |
|||
|
|
